Διακοπές στο Τσερνόμπιλ!

Ήταν Απρίλης του 1986 όταν συνέβη πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα επίσημα στοιχεία της φοβερής έκρηξης στον αντιδραστήρα Νο 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας ακολούθησαν χιλιάδες θάνατοι λόγω της ραδιενέργειες. Χιλιάδες θάνατοι που εκφράστηκαν με καρκίνο και λευχαιμία. Το ποσοστό αύξησης των καρκίνων στην περιοχή αλλά και τις γύρω περιοχές άγγιξε το 15%. Τριάντα δύο χρόνια μετά από κείνο το πυρηνικό ατύχημα, το μεγαλύτερο στην ιστορία μέχρι σήμερα, το Τσερνόμπιλ αξιοποιείται... τουριστικά για όποιον επιθυμεί να δει από κοντά μία πηγή σύγχρονης τραγωδίας για την ανθρωπότητα.   Οι επισκέπτες, όπως τουλάχιστον επισημαίνεται στην ιστοσελίδα του πυρηνικού σταθμού, θα μπορούν να πηγαίνουν εκεί με δική τους υπευθυνότητα. Άλλωστε, η ραδιενέργεια είναι πολύ σκληρή για να... πεθάνει γρήγορα. Αυτήν τη στιγμή, το εργαστήριο του Τομέα Πυρηνικής Τεχνολογίας του Πολυτεχνείου, είναι το μοναδικό που διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων εδάφους ανά την ελληνική επικράτεια. Ο καθηγητής Σίμος Σιμόπουλος, διευθυντής στον Τομέα Πυρηνικής Τεχνολογίας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έχει δηλώσει: «Κανείς δεν γνωρίζει για πόσα χρόνια ακόμα θα μας βασανίζει η ραδιενέργεια. Δεν έχουμε εμπειρία. Τώρα την μαθαίνουμε. Ένα από τα άγνωστα σε μας στοιχεία είναι η χρονική διάρκεια των επιπτώσεων». Δηλαδή, πόσο θάνατο ακόμη μπορεί να κρύβεται ακόμη στο Τσερνόμπιλ που κάποιοι ευελπιστούν να τον μετατρέψουν σε τουριστική ατραξιόν; Θα το μάθουμε πότε;