Γαστρονομικός θησαυρός στο Σουλτανάτο του Μαλάκκα στη Μαλαισία

Το Σουλτανάτο τού Μαλάκκα βρίσκεται στη Μαλαισία, Έχει για πρωτεύουσά του την πόλη Μαλάκκα και τα γνωστά θαλάσσια Στενά τού Μαλάκκα έχουν πάρει τ’ όνομά τους απ’ το εν λόγω Σουλτανάτο. Γράφει ο Σπύρος Παπαδόπουλος Και ΝΑΙ είναι «τού Μαλάκκα» και όχι «της Μάλακκα» όπως έχει επικρατήσει να αποκαλείται για τον εξής λόγο: Στην Μαλαισιανή γλώσσα, υπάρχει μεν αρσενικό, θηλυκό και ουδέτερο, αλλά όταν το ουδέτερο βρίσκεται υπό την κατοχή ενός άνδρα ή μίας γυναίκας τότε, μετατρέπεται σε αρσενικό και θηλυκό αντίστοιχα. Για παράδειγμα «το αγγούρι», είναι ουδέτερο και στα Ελληνικά και στα Μαλαισιανά. Στην Μαλαισία όμως, εφ’ όσον ανήκει σε άντρα λέγεται «ο αγγούρης» και αν ανήκει σε γυναίκα «η αγγούρω». Κατά συνέπεια, επειδή ο τόπος αυτός ανήκει σε Σουλτάνο, είναι «Σουλτανάτο τού Μαλάκκα». Χαρά στη Σουλτάνα του!… Και εντάξει εδώ στην Ελλάδα που λέμε το Μαλάκκα «Μάλακκα». Απ’ όταν όμως η γνωστή Ελληνική λέξη με το ένα «κ» που ομοηχεί με το Σουλτανάτο, πέρασε και στην Αγγλική καθομιλουμένη, τα Αγγλόφωνα media αποκαλούν το Σουλτανάτο «Μελάκα». Λίγο χιούμορ δε βλάπτει βρε παιδιά… Εκεί στού Μαλάκκα λοιπόν, που πολύ αγαπήθηκε για τον έλεγχο των Στενών του (τεράστια εμπορική οδός γαρ) και που γι’ αυτό τον θέλανε πολλοί τον καιρό τής αποικιοκρατίας, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι κι Ολλανδοί πού ‘καναν μάχες επί μαχών μεταξύ τους, υφίσταται μεγάλη γαστρονομική παράδοση, απ’ την οποία τα τέσσερα χαρακτηριστικότερα, πιο ενδιαφέροντα και νοστιμότερα πιάτα είναι τα εξής: Το εθνικό πιάτο τού Μαλάκκα είναι το Νάσι Λεμάκ. Ήταν κάποτε αυτό πού ‘περναν μαζί τους οι γεωργοί στα χωράφια κι οι ψαράδες στις βάρκες τους για νά ‘χουνε να τρώνε. Περιέχει αρωματικό ρύζι που βράζεται σε γάλα καρύδας εντός φύλλων πανδάνου, τηγανητές αντζούγιες, σφιχτοβρασμένα αυγά, καβουρδισμένα φιστίκια αράπικα, αγγουράκι και καυτερό σαμπάλ, το οποίο είναι μιά ιδιαιτέρως πικάντικη σάλτσα από καυτερές πιπεριές, χυμό πορτοκαλιού, αλάτι και ζάχαρη. Ένα ιδιαίτερο μα πεντανόστιμο πιάτο είναι το Μαλάκκα Λάκσα. Πρόκειται για ρυζομακάρονα μέσα σε καυτερή σούπα από γάλα καρύδας στην οποία προστίθενται είτε γαρίδες, είτε τυρί τόφου, είτε κυδώνια (τα γνωστά μας πορτοκαλόσαρκα θαλασσινά ελασματοβράγχια μαλάκια που ζουν κλεισμένα μέσ’ τα ραβδωτά τους όστρακα). Αυτό για το οποίο πραγματικά καμαρώνουν οι κάτοικοι τού Μαλάκκα, είναι ένα παραδοσιακό πιάτο που λέγεται Άσαμ Πέντας. Τα κύρια συστατικά του είναι μπάμιες, μελιτζάνες, ντομάτες, κρεμμυδάκι και είτε ψάρι, είτε θαλασσινά, όλα ψιλοκομμένα, ανακατεμένα με χυμό χουρμά, μπαχαρικά και σάλτσα από καυτερές πιπεριές και μαγειρεμένα σε χαμηλή φωτιά για πολύ ώρα. Το Παΐ Τεέ, είναι κάτι σαν αυτό που θα λέγαμε «σνακ». Κυπελλάκια φτιαγμένα από ρυζάλευρο τηγανισμένο είτε σε σογιέλαιο, είτε σε σησαμέλαιο, τα οποία γεμίζονται με ψιλοκομμένο κρεμμύδι πού ‘χει επίσης τηγανιστεί, μαϊντανό και σάλτσα από καυτερές πιπεριές.